تبلیغات
حجاب وعفاف
حجاب وعفاف
حجاب بوته خوش بوی گل عفاف است, حجاب مصونیت است نه محدویت. 
قالب وبلاگ
نویسندگان
مراجع معظم تقلید

                                                   

شهادت جان دادن نیست جان گرفتن است. مردن نیست، زنده شدن است. شهادت پایان نیست، آغاز است. آغاز حیاتی طیبه. هم برای آنها که این خلعت زیبا را برتن کرده و هم برای جاماندگان.

شهادت، پاداش از خودگذشتگی و ایثار است. شهادت رسیدن به قله اخلاق و انسانیت است. شهادت، مُهر ختام ارزشهاست.

شهادت عبور از خود و فانی شدن در خداست. شهادت، نقطه رهایی از تمام وابستگی های زندگی مادی است.

شهادت عاشقانه گرد محبوب طواف کردن است. سر بر خاک کوی جانان ساییدن است. چهره دلربای مولا دیدن و مستانه حسین حسین گفتن است.

از این رو فرهنگ شهادت و شهادت طلبی، فرهنگ عشق و بندگی است که با ترویج آن می توان جامعه را جامعه ای الهی نمود. باید دانست ملتی که با شهادت آشنا و مانوس باشد، ملتی که شهادت در راه خدا امید و آرزوی او باشد، ملتی که شهادت را برای خود افتخار بداند، این ملت دیگر تن به ذلت نمی دهد. در مقابل هیچ دشمنی گردن کج نمی کند.

ترویج فرهنگ شهادت طلبی و انس با شهادت، عاملی تاثیرگذار در برانگیختن انگیزه ها برای خودسازی، ایثار و معنویت جامعه است.از این رو باید برای ترویج این فرهنگ مقدس و نجات بخش، برنامه ریزی عمیق و اساسی نمود.

بهترین شیوه برای ترویج فرهنگ شهادت، زنده نگهداش یاد و خاطره شهداست.


درادامه مطلب بخوانید...

شهدا ستارگان آسمان عشقند.  ره پویان عاشقی که راه صد ساله را یک شبه طی نمودند. و معبری از دل زمین خاکی به سوی عرش الهی گشودند. می درخشند تا راه را برای زمینیان بنمایانند. رفتند تا بمانیم.

شهدا شاگردان مکتب عاشورا هستند. شهدا آیینه داران کربلایند. شهادت میراث کربلا و شهدا وارثان مکتب حسین اند. آنان از سیدالشهدا علیه السلام آموخته اند که راه مبارزه باشیاطین و پلیدی ها شهادت است. آموخته اند که اگر حفظ دین جز با کشته شدن امکان نداشته باشد، عاشقانه جان را به شمشیر بسپارند و خون را به پای محبوب بریزند.

شهید کسی است که قبل از شهادتش شهید شده باشد. شهید کسی است که هواهای نفسانی خود را در قربانگاه دوست سربریده تا چیزی جز هوای دوست در سر نداشته باشد..

از این روست که تکریم شهید یک وظیفه همگانی است. چرا که تکریم شهید نه احترام به یک فرد که بزرگداشت انسانیت است. زنده نگه داشتن ارزش های الهی است. زنده نگه داشتن یک مکتب و روشن نگه داشتن چراغی برای هدایت است.

برای زنده نگه داشتن یاد و نام شهدا کارهای مختلفی به ذهن خطور می کند اما در میان تمام برنامه ها، باید بادوام ترین آن را انتخاب نمود. چرا كه شهدا برای همیشه می درخشند. پس باید کاری ماندگار به وسعت تاریخ انجام داد که تا انتهای تاریخ یاد و نام آنها چراغ روشنی برای آیندگان باشد.

اما چگونه و چه کاری می توان انجام داد که چنین ویژگی را داشته باشد؟

پاسخش وقف است. وقف راه ماندگاری است. وقف می تواند عمل خیر را تا قیامت زنده و ثمربخش نگه دارد. از این رو باید برای شهدا وقف نمود تا درخشش این ستارگان آسمانی، برای زمینیان خاک نشین ملموس و محسوس باشد و هر روز نام و یاد آنان در گوش جامعه زمزمه شود.

می توان با وقف به نیت ترویج فرهنگ شهادت و ایثار، كاری كرد كه حتی آیندگان نیز مكلّف به ترویج این فرهنگ نجاتبخش باشند. وقتی موقوفه ای برای این امر مهم بنا شود، هم پشتوانه مادی این كار برای همیشه تامین می گردد و هم وظیفه بودن ترویج این مكتب به همگان گوشزد می شود.  

از سویی نیز، می توان برای زنده نگهداشتن یاد شهدا، به یاد و نام هر شهید موقوفه ای بنا نمود. تا غیر از مزار پاکشان که زیارتگاه اهل دل است، جایی و مکانی در غربت شهر داشته باشند تا آنان که گذرشان به زیارتگاه قبورشان نمی افتد اینگونه آنان را که ولی نعمتان امت و کشورند را بیاد آورند. آنها که از هستی خود برای این مردم و این ملت گذشتند بجاست که به پاس قدردانی از آنان، برای هر کدام موقوفه ای بنا نهاد تاهم یاد ونامشان زنده بماند و هم از فیوضات و آثار معنوی آن بهره مند گردند. امروزه که هر کوی و برزن مفتخر به نام شهیدی از تبار حسین علیه السلام است، می شود در همان مکان برای آن شهید موقوفه ای بنا نهاد تا همگان با بهره مندی از آن موقوفه، یادی از آن شهید بنمایند. باید با اشتیاق به سوی این امر شتافت. باید دانست شهدا به مانیاز ندارند. این ماییم که به آنها محتاجیم. آنان که در آسمان رحمت الهی سکنی گزیده اند و عند ربهم یرزقونند. ما به یاد و نام آنها نیازمندیم واز این رو باید برای آنها در شهر، محل و کوچه خود با بنای موقوفه ای، برای آن عرش نشینان خانه ای فرشی بسازیم تا حضور آنان را که مایه برکت، نوع دوستی، عشق و ایثار است را در کنار خود احساس کنیم.

آنان که شهدا را دیده بودند، آنان که با شهدا زندگی کرده و انس داشته اند، آنان که زنده شده خون شهدایند، آنان که خود را و دین داری خود را مدیون شهدا می دانند، برای تکریم و سپاس از حقی که شهید بر آنها دارد می توانند برای آن سفرکرده وقف نمایند و اینگونه ثابت کنند که ما برسر پیمانمان با شهدا ایستاده ایم و تا قیامت آنان را از یاد نخواهیم برد.

باید به این نکته نیز توجه نمود که اگر کسی اینگونه شهدا را تکریم کند پاداش و اجری بزرگ را برای خود به دست آورده است. اولا خلعت واقف شدن را بر تن نموده ، ثانیا هر که از آن موقوفه بهره ای ببرد در ثوابش با آن شهیدی که برایش وقف کرده شریک خواهد بود و ثالثا اجر شهید و شهادت را نیز از آن خود خواهد نمود. همان گونه كه مقام معظم رهبری فرمود: امروز زنده نگه داشتن یاد شهدا کمتر از شهادت نیست.

آری با وقف برای شهدا می توان از اجر زنده نگه داشتن یاد شهدا بهره برد که نتیجه اش کسب پاداش شهدا نه برای یک روز و دو روز بلکه تا قیامت است.


منبع:صراط






طبقه بندی: اخلاقی، شهدا،
[ سه شنبه 8 اسفند 1391 ] [ 10:24 ب.ظ ] [ Amin ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ


لینک های مفید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب